Çok Seviyor Seni LiLi~

Minik ŞyTn

VarLıLıĞın CaNı CeHeNNeMe~
Posted 03-10-2010 at 16:10 by kafilili
Bu gece yoklugunun dökümünü yapiyorum. Aylar önce sensizlige yazdigim siiri okudum bir de dün gece yazdigimi... Hiç fark yok... Neden azalmiyorsun bende? Neden gidisin dün gibi? Neden sana yazdigim her yazi hep ayni yerde tikaniyor? Ben bugüne kadar kimseyi yoklugunda bu kadar önemsemedim
Kimseyi yoklugunda bu kadar özlemedim... ve suna emin ol; hiç
kimse yok'ken bu kadar sevilmedi... Benim karsima "ask" diye bu sonucu
çikaran yarim kalmis'liktan baska bir sey degil bunun farkindayim..Ama iyi
ama kötü bitmeli her hikaye! Sen bitmedin. Bitmeyensin..Ayriligin adini
koyamadik sevgilim. Iste bu yüzden kopamadik birbirimizden bir türlü.. Ben
yarim kalan ve adi konmayan hiç birseyi unutmam...unutamam..... içimde
sizisi kalir. Ya hersey yasanacagi yere kadar yasanip sona ermeli ya da
ayrilik sözkonusu oldugunda bir daha kimsenin çiti çikmamali!
Biz bunu basaramadik ayrilamadik! Sen yasanip da bitseydin eger
hatrima gelmezdin. Seni bu kadar yazilasi yapan yarim kalmisligindir..O
gecenin sabahinda ayriligin aklina nerden geldigini biliyorum...Anlamistin
benim soyut' a tutkun oldugumu... O yüzden gittin kim bilir... Sevilmek
için güzel hatirlanmak için kayiplara karismayi tercih ettin... hakliydin
belki de... Olagan hiç birseyi sevemedim ben hayatim boyunca.....
Herkesinher an yasadigi hiç birseyi benimsemedim... Ben yasadigim hiçbir
aski hayatin akisina birakmadim. Bunu yapanlar her zaman kaybeder... Zaman denilen kavram düsmanidir askin...
eger ortada ask denen bir sey varsa ne yapip edip zamani durdurmali. Biz
bunu basaramadik.... oysa bu o kadar zor bir sey degildi sevgili... Farkli
bir dokunusagizdan çikan ve bugüne kadar kullanilmamis bir söz yeterdi
zamani durdurmaya..... Ben asktan söz açildiginda zamani durduramayan
kimseyi sevemedim... Ondandir belki de varliginda sevemedigim insanlari
yoklugunda düslemek.... Belki de onandir yanindaylen yüreginin gurbetine
düstügüm bir sevgiliyi silasinda özlemek..
Yoklugun hiç de adil degil... beni yok ediyor seni var ediyor
sevdigim..Evet seviyorum seni varligina ragmen! Üç mevsim degisti bu sehirde
ama ben varliginla-yoklugunun aaaatini çözemedim... seni yasamak
istemiyorum! ....
öyle bir sen yarattim ki sen yokken yasanildigi an yitirir anlamini...
sen yokken yarattigim sen yasakladi sana dokunmami... Sana düsman bir sen
var içimde.... seni senle savastiryorum olan bana oluyor...Tam olarak
hatirlamiyorum ama uzun zaman önce bir yerden duymustum bu sözü
"HANI RUHLARIMIZ ÖPÜSÜR YA? BASKASINDAYKEN AGZIMIZ..." su an varliginla
yoklugunun aaaatini bu sekilde tanimliyorum seni senle savastirirken maglup
olan yüregime... Birkaç ay geçtikten sonra daha anlasilir bir tanim
bulabilirim elbet ama simdi gerçek olan bu; RUHLARIMIZ ÖPÜSÜYOR
SEVGILIM...Gidisin beni yaralamadi aksine daha bir sevilir hale geldin...
Varligindaki seni yoklugundaki sen kadar sevemezdim... "Keske sen yanimda
oslaydinkeske bir seyler yapip da seninle zamani durdursaydik" diye
hayiflanmiyorum artik..... Her ne kadar adi konmasa da bir kopusun her ne
kadar vazgeçmeyi beceremesek de ayrilik ihtiyaçtandi bu hikayede....
Yazik! son sözü zaman söyleyecek... Yazik! bu sefer hayatin acimasiz akisina biraktik
aski... Ben senden kalan ayriliga bile yas tutamiyorum adam gibi! Bunu
engelleyen senin varligin... ben bunca zaman yoklugundaki senle hayati
paylassaydim ve böyle bir senle ayriligi yasasaydim hiçbir siir kolay kolay hayata
döndüremezdi beni... iste bu kadar güzeldir senin yoklugun... iste bu kadar
ayrilgina üzülmemi engelliyor varligin.....
VARLIGININ CANI CEHENNEME YOKLUGUNU ALMA BARI.....
[/B]
Kimseyi yoklugunda bu kadar özlemedim... ve suna emin ol; hiç
kimse yok'ken bu kadar sevilmedi... Benim karsima "ask" diye bu sonucu
çikaran yarim kalmis'liktan baska bir sey degil bunun farkindayim..Ama iyi
ama kötü bitmeli her hikaye! Sen bitmedin. Bitmeyensin..Ayriligin adini
koyamadik sevgilim. Iste bu yüzden kopamadik birbirimizden bir türlü.. Ben
yarim kalan ve adi konmayan hiç birseyi unutmam...unutamam..... içimde
sizisi kalir. Ya hersey yasanacagi yere kadar yasanip sona ermeli ya da
ayrilik sözkonusu oldugunda bir daha kimsenin çiti çikmamali!
Biz bunu basaramadik ayrilamadik! Sen yasanip da bitseydin eger
hatrima gelmezdin. Seni bu kadar yazilasi yapan yarim kalmisligindir..O
gecenin sabahinda ayriligin aklina nerden geldigini biliyorum...Anlamistin
benim soyut' a tutkun oldugumu... O yüzden gittin kim bilir... Sevilmek
için güzel hatirlanmak için kayiplara karismayi tercih ettin... hakliydin
belki de... Olagan hiç birseyi sevemedim ben hayatim boyunca.....
Herkesinher an yasadigi hiç birseyi benimsemedim... Ben yasadigim hiçbir
aski hayatin akisina birakmadim. Bunu yapanlar her zaman kaybeder... Zaman denilen kavram düsmanidir askin...
eger ortada ask denen bir sey varsa ne yapip edip zamani durdurmali. Biz
bunu basaramadik.... oysa bu o kadar zor bir sey degildi sevgili... Farkli
bir dokunusagizdan çikan ve bugüne kadar kullanilmamis bir söz yeterdi
zamani durdurmaya..... Ben asktan söz açildiginda zamani durduramayan
kimseyi sevemedim... Ondandir belki de varliginda sevemedigim insanlari
yoklugunda düslemek.... Belki de onandir yanindaylen yüreginin gurbetine
düstügüm bir sevgiliyi silasinda özlemek..
Yoklugun hiç de adil degil... beni yok ediyor seni var ediyor
sevdigim..Evet seviyorum seni varligina ragmen! Üç mevsim degisti bu sehirde
ama ben varliginla-yoklugunun aaaatini çözemedim... seni yasamak
istemiyorum! ....
öyle bir sen yarattim ki sen yokken yasanildigi an yitirir anlamini...
sen yokken yarattigim sen yasakladi sana dokunmami... Sana düsman bir sen
var içimde.... seni senle savastiryorum olan bana oluyor...Tam olarak
hatirlamiyorum ama uzun zaman önce bir yerden duymustum bu sözü
"HANI RUHLARIMIZ ÖPÜSÜR YA? BASKASINDAYKEN AGZIMIZ..." su an varliginla
yoklugunun aaaatini bu sekilde tanimliyorum seni senle savastirirken maglup
olan yüregime... Birkaç ay geçtikten sonra daha anlasilir bir tanim
bulabilirim elbet ama simdi gerçek olan bu; RUHLARIMIZ ÖPÜSÜYOR
SEVGILIM...Gidisin beni yaralamadi aksine daha bir sevilir hale geldin...
Varligindaki seni yoklugundaki sen kadar sevemezdim... "Keske sen yanimda
oslaydinkeske bir seyler yapip da seninle zamani durdursaydik" diye
hayiflanmiyorum artik..... Her ne kadar adi konmasa da bir kopusun her ne
kadar vazgeçmeyi beceremesek de ayrilik ihtiyaçtandi bu hikayede....
Yazik! son sözü zaman söyleyecek... Yazik! bu sefer hayatin acimasiz akisina biraktik
aski... Ben senden kalan ayriliga bile yas tutamiyorum adam gibi! Bunu
engelleyen senin varligin... ben bunca zaman yoklugundaki senle hayati
paylassaydim ve böyle bir senle ayriligi yasasaydim hiçbir siir kolay kolay hayata
döndüremezdi beni... iste bu kadar güzeldir senin yoklugun... iste bu kadar
ayrilgina üzülmemi engelliyor varligin.....
VARLIGININ CANI CEHENNEME YOKLUGUNU ALMA BARI.....
[/B]
Toplam Yorum 0




